KAZIM KARABEKİR


Bu makale 2020-01-26 02:38:15 eklenmiş ve 23 kez görüntülenmiştir.
Ahmet Özdemir

Ahmet ÖZDEMİR

Kimdir bu manzumenin sahibi? Kimdir bu erdemlilik, soyluluk anıtı insan? Elbette yazacağım. Ancak önce bir yerde bulamayacağınız manzumeyi okuyunuz:

 

Yetmiş lira ile bir mütekait adam

İken, ikiz kızımız da doğdu, olduk tamam…

Evet tamam, çünkü herkes kaçıyor benden;

Ve ben de sabahları erken

Yavrularımızın hazırlıyorum sütlerini…

Kaçıp gitti evdekiler,

Parasız kim kimi bekler?

Tam bu sırada hastalık saldırdı bize,

İki yavrumla anneleri diz dize

Sancılar içinde kıvranıyorlardı,

Hayatımın kalmamıştı artık tadı:

Kalmamıştı elimde hiç satacak,

Peki! Ya bu hastalara kim bakacak?

Vejetalin eritmek için sarılmıştım kepçeye

Fakat doktor parası sığmıyordu hiç bütçeye

Satmıştım elimde olanı,

Yemiştik maziden kalanı!

Düşünüyordum: İki elimde başım,

Dalmıştım, bunalmıştım…

Seslendi refikam:

Paşam paşam!...

Nedir bu ye’sin?

Nerede her günkü neşen?

Hastalığım artar seni, seni böyle görürsem!

Bu günler de geçer, üzülme sakın!

Nerde ise gelirler doktorlar, vakit yakın…

Doktorlar mı gelecek dedin?

Acı, pek acı bir şeyler söyledin!...

Söylemeye bulamıyorum mecal,

Verecek vizite param yok İclâl!...

Borç felâkettir şuna buna,

Giremem bu tehlikeli oyuna!

Yanıyordu ellerimde başım,

Cevap verdi hayat arkadaşım!

-Dedelerimden kalma yadigâr

Bir pırlanta ile bir saatim var…

Gönderin bedestene sattırın,

Bu ağır yükü benden attırın!

Bu yüksek ruhlu bir Türk kızıydı,

Türk varlığının bir yıldızıydı.

Taşı, saati uzattı bana,

Ben de gönderdim “Sat Salonu”na.

Birkaç yüz lira geldi geriye,

Sıkıntıyı attık biz ileriye…

Fakat refikam;

Döndürürken duvara başını,

Gördük iki damla gözyaşını,

Dedim: -Lânet olsun böyle geçime!.

Artık düştüm ben de kendi içime:

Kulaklarım içimi dinliyor,

Her yanım inliyor!

Gözlerim içime bakıyor

Ve gördüğüm yeri yakıyor

Kalbimi deldi o iki damla yaş

Haksız yere idi bu çetin savaş

Bu düşüncelerim pek kısa sürdü,

Çünkü vicdanım tamamen hürdü!

Arkadaşımla bakıştık

Ve gülüştük…

Hemen topladık kendimizi

Ve düşündük köylü efendimizi:

Neler çekiyor asıl onlar?

Yaşamıyor mu şerefi ile milyonlar?

Dedik ve karımla el ele verdik

Ve bu acı günleri pek âlâ yendik!..

 

Evet, “İki Damla Yaş” başlıklı bu manzume, 15 Ocak 1928 tarihini taşıyor. Bu tarihten sonra her şey güllük gülistanlık mı oldu sanıyorsunuz?

 

Yedi Gün dergisinde okuduğumuza göre, yokluk günleri bir süre daha devam etmiş. İlkokula başlayan Hayat ve Emel adlı ikiz kızlarına bir cetvel alamayacak durumlarda kalmış yukarıdaki manzumenin sahibi Büyük Türk. Bu Büyük kahramanın, Türk’ün üstünlüğüne inanan, onurlu milletimizin hiçbir güçlük karşısında yılmayacağının düsturu olan bu yüce kişinin, çocukluk günlerimizde dilimizden düşmeyen milli şarkısını hatırlıyorum:

 

“Çelik gibi kollu, tunçtan ayaklı,

Türk hiç yılar mı, Türk hiç yılar mı?

Türk yılmaz Türk yılmaz,

Cihan yıkılsa Türk yılmaz!”

 

Kuşkusuz ki kimden söz ettiğimi anladınız. Doğunun Fatihi’nden, Yetim Çocukların Babası’ndan, Kurtuluş Savaşımızı zafere erdirenlerden biri olan Kazım Karabekir Paşa’dan söz ediyorum.

Kazım Karabekir Paşa, aynı zamanda büyük bir idareci, yaman bir diplomat, güçlü bir yazar, şair, müzisyen, pedagogdu. Bu üstün niteliklerinin yanında bir halk adamı, örnek bir aile reisi, hürriyet ve demokrasi aşığıydı. Erdemlerin tümünün, saygınlığın sembolü, seçkin kişilikli, ak, pak bir vatanseverdi.

 

Kazım Karabekir 1882 yılında İstanbul’un Kocamustafapaşa semtinde doğmuştu. Karaman’ın Kasyo, yahut Kasaba köyünde Karabekir ailesinden olan Paşa, Kurtuluş Savaşı’nın en buhranlı günlerinde Erzurum, Kars, Ardahan ve Gümrü’de kazandığı büyük zaferlerle dillere destan olmuştu.

 

Hiçbir kişisel ihtirası olmayan bu yüce Kumandan, Kurtuluş Savaşımız zaferle bittikten sonra, akıl ve hayale gelmeyen karalama suçlama ve iftiralarla karşı karşıya kalmıştı. Henüz 45 yaşında ve sevgili milletine daha çok hizmet edecek çağda iken emekliye ayrılmak zorunda bırakılmıştı. On iki yıl acılarıyla baş başa kaldıktan sonra, 6 Ocak 1939'da İstanbul milletvekili olmuş, 1946'da TBMM başkanlığına seçilmişti. Bu görevde iken 26 Ocak 1948 günü vefat etti ve taparcasına sevdiği vatan topraklarına verildi.

 

 

 

Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Toplam 0 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...
Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 
E-Mail Bülten Kaydı
Döviz Kurları
Arşiv Arama
- -
Puan Durumu

Sağlık Haber Portalı
© Copyright 2020 saglikhaberportali. Tüm hakları saklıdır. Bu site Gazi SOFT haber yazılımı alt yapısı ile yapılmıştır.

Mobil Ödeme Bahis 2020 - hd film izle - hd dizi izle
RESMİ SAĞLIK KURUMLARI
Sağlıkta Buluşma Noktası
MHRS
Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı
personel.saglik.gov.tr
E-sağlık
Aile Hekimliği
DEVLET KURUMLARI
Cumhurbaşkanlığı
Başbakanlık
TBMM
Adalet Bakanlığı
E-Devlet
Anayasa Mahkemesi
GAZETELER
Hürriyet Gazetesi
Sabah Gazetesi
Milliyet Gazetesi
Cumhuriyet Gazetesi
FAYDALI LİNKLER
Mecburi Hizmet
Avrupa Gazeteciler Derneği
Uz.Dr.Erdinç Nayır
Medimagazin
drtus.com
SGK Provizyon Sorgulama
E-Bordro
Aile Hekimliği Personeli Maaş Bordrosu
Türk Tabipler Birliği
Aile Hekimleri Dernekleri Federasyonu(AHEF)
Asistan Hekim
Türkiye Hematoloji Derneği
EĞİTİM
ÖSYM
Uzaktan Eğitim
Uluslararası Hoca Ahmet Yesevi Türk-Kazak Üniversitesi
AÖF
Eğitim Portalı
MEVZUAT
E-Mevzuat
Resmi Gazete
Sağlık Mevzuatı
SAĞLIK ÇALIŞANLARI SENDİKALARI
Sağlık Sen
Türk Sağlık Sen
Sağlık ve Sosyal Hizmetler Sendikası-SES
Free Global Counter